المقداد السيوري (مترجم: بخشايشى)
790
كنز العرفان في فقه القرآن (فارسى)
39 - كتاب لعان « لعان » در لغت به معناى دور كردن و از خود راندن مىباشد . و در اصطلاح شرع لعن هر كدام از زوجين است . ديگرى را كه سبب آن نيز اينست كه زوج به زن خود اتّهام زنا وارد كرده است و ادّعا مىكند كه شخصا اين عمل قبيح را از زن خود مشاهده كرده است ولى بيّنه و شاهد در بين نيست ، يا اينكه فرزندى را كه در فراش وى متولّد شده است ، نفى مىنمايد با اينكه آن فرزند شرائط الحاق به وى را دارا مىباشد . ( در قرآن مجيد ) دربارهء لعان چهار آيه وجود دارد كه عبارتند از : [ 353 - 356 ] [ آيات مربوطه ] « وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْواجَهُمْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَداءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ فَشَهادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهاداتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ وَ الْخامِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كانَ مِنَ الْكاذِبِينَ ، وَ يَدْرَؤُا عَنْهَا الْعَذابَ أَنْ تَشْهَدَ أَرْبَعَ شَهاداتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الْكاذِبِينَ وَ الْخامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْها إِنْ كانَ مِنَ الصَّادِقِينَ » . « 1 » « و كسانى كه همسران خود را ( به عمل منافى عفّت ) متّهم مىكنند و گواهانى جز خودشان ندارند هر يك از آنها بايد چهار مرتبه به نام خدا شهادت دهند كه از راستگويان است ، و در پنجمين بار بگويد كه لعنت خدا بر او باد اگر از دروغگويان باشد . آن زن نيز مىتواند كيفر ( زنا ) را از خود دور كند ، به اين طريق كه چهار بار خدا را به شهادت بطلبد كه آن مرد از دروغگويان است و بار پنجم بگويد كه غضب خدا بر او باد اگر آن مرد از راستگويان باشد » . « واحدى » با اسناد خود از مكرّمه از ابن عبّاس ( رضوان اللّه عليه ) روايت كرده كه گفت : وقتى اين آيه نازل شد ، سعد بن عباده عرض كرد : يا رسول اللّه ، من مىدانم كه اين آيه حقّ و از طرف خداوند است امّا تعجّب مىكنم از اينكه اگر من مرد پستى را يافتم كه بين دوران زن را وطى مىنمايد ، حق ندارم او را برانم تا اينكه چهار شاهد بياورم . سوگند به خدا قبل از اينكه من آنها را بياورم او نيازش را بر طرف مىكند . پس مدّتى نگذشت تا اينكه هلال بن اميّه آمد و عرض كرد : يا رسول اللّه ، من وقت عشاء به سوى عيالم رفتم و مردى را بر روى همسرم يافتم كه نامش شريك بن سحماء مىباشد با چشمان خودم ديدم و با دو گوش خود شنيدم .
--> ( 1 ) . سورهء مباركهء نور ، آيات 6 - 9